Inez Blog

Ik ben Inez. Ik hou van mijn gezin, de natuur, lezen, tekenen, ontwerpen en maken van exclusief keramiek, creatief bezig zijn, dieren, schrijven, storyteller, ben graag bij mijn dierbaren, het goede in een mens zien, tuinieren, gezang van een merel en …ach teveel om op te noemen. Welkom bij mijn blog! Elke week neem ik je mee in een verhaal of overpeinzing. Wil je reageren? Mail me op inezh@upcmail.nl

Pasen

Het is alweer bijna Pasen. Voor de een zijn het bijzondere dagen rond het geloof en voor de ander zijn het vrije dagen. In veel winkels draait het rond Pasen om chocolade. Chocohazen, choco-eieren in glimmende papiertjes, ornamentjes om in de Paastak te hangen, gele tafelkleden en servetten, kransen voor op de voordeur…het is er allemaal. Mijn vader was zo goed in het verstoppen van de paaseitjes dat er in december nog weleens eentje uit de boekenkast tevoorschijn kwam als er een boek werd uitgehaald.

Als je op internet zoekt waar het ontstaan van de Paashaas vandaan komt dan lees je verschillende dingen. Het zou met het begin van de lente te maken hebben of het ei wordt als vruchtbaarheidssymbool gezien en nog veel meer verhalen. Ik denk dat het zo zit…

“Er was eens een sombere haas. Zijn naam was Slof. Slof was niet altijd somber. Hij was in het hazendorp de meest creatieve haas. Als de hazenkinderen moesten knutselen op school dan werd er meestal aan Slof gevraagd of hij nog iets wist. De vrouwenhazen vroegen advies aan hem als ze nieuwe gordijnen wilden en de mannenhazen als ze de tuin wilden vernieuwen. Overal had hij een leuk idee voor. Tot hij een keer op een regenachtige dag uitgleed met zijn grote linkerpoot over een glad stuk mos en heel hard zijn kop aan een tak stootte. De groentenhaas was net met zijn ronde bezig en bracht hem op zijn kar naar zijn huisje. Toen begon zijn sombertijd. Iedereen was lief voor hem en hij kreeg eten en drinken en ze vroegen steeds waarmee ze hem konden helpen. Maar zijn hoofd deed zeer en er zat een grote regenboogkluwen in zijn kop. Alle ideeën en kleuren waren door elkaar geschud. De buurhaas kon zijn gejammer niet meer aanhoren en vroeg aan Nella de kip of zij hem naar de dokter kon brengen want zijn rug deed zeer en het was te ver lopen. Buurman was klein en Nella groot dus ze waren er zo. De dokter kwam en voelde en prikte en trok. Hij zei tegen Slof dat hij twee weken helemaal niets mocht doen en dan zou alles in zijn hoofd weer op zijn plek vallen. De dochter van twee huizen verderop had een baan in het grote dorp bij de nagelsalon en die bracht een meditatie-cd voor hem mee. Na twee weken was Slof herboren maar had hij ongelofelijk veel energie want er zaten te veel ideeën in zijn kop. Nella had dit eens eerder meegemaakt met de achternicht van een verre buur en toen Slof sliep kwamen de hazen en de kippen stiekem bij elkaar om een plan te maken. Alle kippen zouden in het bos eieren leggen en verstoppen en de hazen zouden voor de verf zorgen. De burgemeester zei dat hij zelf deze opdracht aan Slof zou geven, zogenaamd als versiering voor het dorpsfeest. Die hele nacht hebben de hazen bessen gestampt voor rode en blauwe verf en bramen geklopt voor paarse verf en de blaadjes van de paardenbloemen fijn gemaald voor gele verf. Alle kippen hadden eieren gelegd en met hun poten onder de struiken gerold. De volgende dag klopte de burgemeester bij Slof aan en vertelde van het grote plan. Slof trok gelijk zijn verfkleding aan en stoof weg. De hazen riepen hem nog na “zet ‘m op” of “alleen jij kan dit” of “succes Slof”. Die dag laat op de avond lag het hele dorp vol met de allermooiste eieren. Geel met paarse stippen, rood met een blauw hart, paars met rode streepjes…het was geweldig mooi! En dat is waarom we nu nog steeds prachtige gekleurde eieren met Pasen op tafel hebben, omdat ooit een haas zijn kop had gestoten aan een tak!”

Inez Hammers-Baartwijk, blog 4, 12 april 2019

Gratis en voor niets

Net als veel andere mensen vind ik gratis dingen leuk.

Bij de boodschappen een tweede bos bloemen gratis of de tweede yoghurt gratis. Net wat je nodig hebt. Uiteraard ga je ook weleens overstag en koop je iets wat je eigenlijk niet nodig hebt juist omdat de tweede gratis is. Of omdat je denkt iemand anders daar heel erg blij mee te kunnen maken.

Wat ook niets kost en wat ik heerlijk vind is een boek uitzoeken bij een van de vele boekenkasten met (uit)leenboeken. Het leukste vind ik de zelfgemaakte boekenkastjes die mensen in hun voortuin hebben staan. Meestal is het een afgedankt keukenkastje of een oud ladenblok. Dakje erop en je hebt iets leuks waar iedere voorbijganger die van lezen houdt even bij blijft stilstaan. De mooiste schatten kun je er vinden maar natuurlijk ook zelf weer inzetten. Gewoon gratis en voor niets. Het voelt alsof je iets gewonnen hebt als je met je buit onder je arm doorloopt naar huis. Soms zit er nog een krantenknipsel in met een recensie of staan er aantekeningen in de kantlijn. In het buitenland is het ook al helemaal ingeburgerd dat er kastjes zijn met etenswaar wat nog lang goed is maar wat je zelf niet gebruikt. Laatst heb ik nog een prachtig oud kookboek gevonden met allemaal vlekken erin, zo vaak was het gebruikt. Een ander vindt dat misschien heel vies maar voor mij heeft het extra waarde, die vlekken. Zo’n boek gaat dan leven en het wordt duizend keer mooier doordat iemand het ooit zo liefhad.

Maar wanneer ik mijzelf echt gelukkig prijs zijn de keren dat ik een cadeau krijg van de natuur. Bijvoorbeeld dat je in de vroege ochtend niet meer kunt slapen en in de tuin naar het concert van een merel luistert. De zon zien opkomen in allemaal schakeringen van rood, roze, paars en oranje. Een prachtige regenboog. Laatst zag ik langs de snelweg een grote uil in een boom zitten. Dat was toch echt wel even een geluksmomentje!

Er zijn zoveel momenten die helemaal niets kosten maar zo waardevol zijn. Iemand helpen oversteken die dat zelf niet goed kan. Elkaar een fijne dag wensen in het voorbijgaan (jaja, ook diegene die je niet kent), iemand vragen hoe het gaat maar ook echt de tijd nemen om naar het antwoord te luisteren. Een knuffel geven, iemand met slechts één boodschap even voor laten gaan bij de kassa, de kliko van de buren ook even wegzetten.

Het zijn de kleine dingen die het groot maken. De dingen die niets kosten maar goud waard zijn. Ik wens jullie dit grote genieten ook toe. Voor nu en altijd.

Inez Hammers-Baartwijk, blog 3

06-04-2019

Kriebel

Nu er steeds meer dagen zijn dat het zonnetje haar stralen over onze tuin laat schijnen, begint het weer te kriebelen. Eerst maar even een rondje door de achtertuin maken.

Met een beetje weemoed kijk ik naar planten die al gebloeid hebben maar waar ik niets tot weinig van heb meegekregen omdat het toen noodweer was (onze schutting is tot twee keer toe omvergeblazen). De Kerria staat in bloei en ik zie de Schoenlappersplant fier staan met roze bloemetjes. De krokusjes zijn alweer uitgebloeid, jammer. Och wat leuk, de lavendel loopt uit en even over een muntblaadje wrijven …. hmmmm heerlijk!

Vroeger was ik een stuk fanatieker. Dan knipte ik artikelen uit allemaal tijdschriften. Of mooie plaatjes voor inspiratie. Ik denk dat ze in een doos op zolder staan. Maar mijn smaak is nooit echt veranderd. Ik hou van een combinatie van de Engelse en de Franse tuin. Een wilde tuin vind ik geweldig mooi. Met wilde tuin bedoel ik niet dat alles maar mag en kan groeien, nee er zit wel een plan achter. Veel wilde bloemen en zomerbloemen. Mooie hortensia’s. Maar zo groot en mooi als in Frankrijk worden ze niet. Logisch, het is daar een heel ander klimaat. Langs de zijkant van ons huis graaf ik meestal een klein geultje en dan strooi ik zaadjes wilde- en zomerbloemen door elkaar in de grond. Ik maak dan kleine bordjes met de namen en dan is het toch best spannend en vooral heel erg leuk als je ziet dat dat ook echt opkomt! En dan is daar zomaar het moment in de zomer dat je je eigen boeket kunt plukken. Hoe leuk is dat! De cosmea blijft best lang staan binnen in een vaas. Je hoeft geen tuin te hebben om dit ook uit te zaaien. Een rij bloembakken naast elkaar op je balkon of in je keukenvensterbank geeft hetzelfde effect. Als ze maar een beetje zon kunnen meepakken. Op de foto bij deze blog staat een voorbeeld van mijn boeket uit eigen tuin.

Waar ik elk jaar mee worstel is onkruid. Het wordt zo genoemd maar ik vind onkruid vaak supermooi! Het moet alleen niet je hele tuin doorgaan. Er zijn ook leuke boeken over onkruidplanten. Ze zijn net als sommige vaste tuinplanten vaak goed om kwalen te bestrijden. Als je kiespijn hebt kun je bijvoorbeeld thee trekken van kamilleknopjes. Doe ook eens wat aardappels in de grond voor de mooie bloemen die ze maken. Je weet niet wat je ziet!

Lopend door de tuin begin ik her en der wat te snoeien en dode plantjes weg te halen en dan voel ik ineens een andere kriebel … een spin loopt snel over mijn hand. Die denkt waarschijnlijk “nee he, daar is dat rare mens weer met haar snoeischaar, het zal wel lente zijn”.

Inez Hammers-Baartwijk, 30 maart 2019, blog 2.

Het belang van kleine dingen. 

Om mijn eerste blog gelijk maar te starten met een zwaar onderwerp…in december zijn mijn ouders overleden. Mijn moeder en tweede vader om wel te zijn. Mijn vader is in 2005 overleden. Dus ben ik nu een wees. Bij het woord wees denk ik gelijk aan een klein jongetje uit een boek van Charles Dickens, maar het overkomt dus ook grote meisjes zoals ik. 

Wat mij extra raakt is het gemis van kleine dingen. Even je moeder bellen om te zeggen dat bij het Kruidvat de Nivea 1 + 1 gratis is, omdat zij geen folders heeft. Of dat je een goede vriendin van haar hebt gesproken op de Gijsbrecht. Het wekelijkse mantelzorgen wat wegvalt en bol stond van de kleine tradities die pas opvallen als ze wegvallen. 

Het pakje After Eight wat voor mij gekocht werd want “dat vind jij zo lekker”, klopt, maar mijn tweede vader vond het nog veel lekkerder en we wisten allemaal dat hij het eigenlijk voor zichzelf kocht. Er werd altijd voor een week aan maaltijden gebracht en als ik er was dan at ik daar van mee. Dat was even een dingetje want ze hoopten stiekem beiden dat ik niet net hun lievelingsmaaltje zou kiezen. Na het eten een cijfer geven. “Meest heerlijke draadjesvlees ooit maar de bonen taai, ik ga voor een acht”. Of “Deze nooit meer want ik krijg mijn mes niet door het vlees en met de broccoli kunnen we een ruit ingooien”, een 4“. Spelletjes kon mijn moeder door haar parkinsonisme niet meer spelen maar haar geest was heel goed. Dus deden we raadspelletjes. Je neemt een persoon in je hoofd en dan om de beurt raden. Klinkt saai maar je kan er reuze mee lachen! Samen een cryptoslang oplossen of lachen om grappige verhalen van vroeger. Mijn moeder was verslaafd aan de Hema rookworst. Er is zelfs eens met Sinterklaas een surprise voor haar gemaakt die bestond uit rookworstsieraden. Dus als ik dan van het station op weg was naar hun huis dan was het een kleine moeite om voor haar een rookworst te kopen en voor hem kaneelstokjes. 

Want uiteindelijk is dit ook waar het in het leven om gaat…dat je door kleine dingen laat zien hoe ‘groot’ iemand voor jou is. Dus af en toe, op een normale doordeweekse dag, loop dan net even iets verder om jouw dierbaren te verwennen met dat kleine waar ze zo blij van worden. Want zomaar ineens is daar die dag dat dat niet meer kan. 

Inez Hammers-Baartwijk, 22 maart 2019, blog 1. 

Welkom op Hilversumzuid.nl. Deze site bevat veel informatie over wijkcentrum de Lelie, tijdelijk de Kleine Lelie. Verder veel aanknopingspunten voor wat er te doen is in Hilversum Zuid. Ook adressen voor als u informatie zoekt. Veel plezier bij het bekijken van deze website.